آیا بلبرینگ کلاچ را چرب می کنید؟ پاسخ درست

پاسخ مستقیم: آیا باید بلبرینگ کلاچ را چرب کرد؟

نه، شما نباید یک مدرن را چرب کنید بلبرینگ رها کردن کلاچ - در بیشتر موارد یاتاقان پرتاب نیز نامیده می شود. اکثریت قریب به اتفاق بلبرینگ های کلاچ که پس از اواسط دهه 1980 ساخته شده اند، واحدهای آب بندی شده و از پیش روغن کاری شده هستند. آنها از کارخانه می آیند با یک گریس خاص که از قبل در داخل یاتاقان ها بسته بندی شده است، و روغن کاری داخلی به گونه ای طراحی شده است که کل عمر مفید یاتاقان را دوام می آورد. افزودن گریس خارجی به یاتاقان رهاسازی کلاچ مهر و موم شده هیچ کاری برای بهبود عملکرد آن ندارد و می تواند به طور فعال باعث آسیب شود.

با این حال، نکات ظریفی در اینجا وجود دارد که اهمیت دارد. در حالی که خود یاتاقان نباید روغن کاری شود، نقاط تماس خاصی در اطراف مجموعه بلبرینگ کلاچ - به ویژه نقاط تماس چنگال، آستین یا لوله راهنما و نگهدارنده بلبرینگ شفت ورودی - در حین نصب به مقدار کمی گریس با دمای بالا نیاز دارند. اشتباه گرفتن این تمایز یکی از شایع‌ترین دلایل صدای کلاچ، خرابی بلبرینگ و سایش زودرس کلاچ است.

این مقاله دقیقاً محل استفاده از گریس، نوع استفاده از آن، مقدار مناسب و چه اتفاقی می‌افتد را پوشش می‌دهد.

بلبرینگ کلاچ در واقع چه می کند

قبل از بحث در مورد روغن کاری، به درک نقش مکانیکی بلبرینگ کلاچ کمک می کند. هنگامی که پدال کلاچ را فشار می دهید، یک اتصال مکانیکی یا هیدرولیکی شاخک کلاچ را فشار می دهد، که به نوبه خود بلبرینگ را به سمت انگشتان صفحه فشار چرخان (که به آن انگشتان فنر دیافراگمی نیز می گویند) فشار می دهد. یاتاقان به یک جزء ثابت - چنگال کلاچ - اجازه می دهد تا بدون اینکه آنها را به هم ساییده شود، به یک جزء که به سرعت در حال چرخش است - صفحه فشار - فشار دهد.

یاتاقان رها کننده معمولاً بر روی یک آستین راهنما قرار دارد که شفت ورودی گیربکس را احاطه کرده است. در یک کابل یا سیستم اتصال مکانیکی، یاتاقان تنها زمانی با صفحه فشار تماس می گیرد که پدال فشار داده شود. در بسیاری از سیستم‌های هیدرولیک، یاتاقان ممکن است در تماس دائمی با انگشتان فنر دیافراگم باشد، که حتی نیاز بیشتری به روانکاری داخلی بلبرینگ دارد.

دمای عملیاتی در داخل محفظه زنگ می تواند برسد 150 درجه سانتیگراد تا بیش از 200 درجه سانتیگراد تحت استفاده سخت، و یاتاقان باید هر دو بار چرخشی و بار محوری (تراست) را به طور همزمان تحمل کند. به همین دلیل است که گریس از پیش بسته بندی شده کارخانه به طور خاص برای کاربرد مهندسی شده است - و چرا جایگزینی آن با روان کننده خارجی اشتباه می تواند باعث خرابی شود.

چرا نباید خود بلبرینگ را روغن کاری کنید؟

یاتاقان‌های آزاد کلاچ مهر و موم شده دارای محافظ‌های لاستیکی یا فلزی در دو طرف هستند که گریس داخلی را حفظ کرده و آلاینده‌ها را حذف می‌کنند. هنگامی که گریس اضافی را در قسمت بیرونی چنین بلبرینگ اعمال می کنید، ممکن است چندین مشکل ایجاد شود:

• آلودگی دیسک کلاچ: چربی اضافی تحت گرما و نیروی گریز از مرکز مهاجرت می کند. اگر به مواد اصطکاک دیسک کلاچ برسد، دیسک لعاب یا آغشته به روغن می شود و کلاچ بلافاصله می لغزد. تعویض دیسک کلاچ آلوده معمولاً برای قطعات 300 تا 700 دلار هزینه دارد، بدون احتساب نیروی کار.
• آسیب صفحه فشار: گریس روی سطح اصطکاک صفحه فشار باعث درگیری ناهموار، لرزش و سایش سریع صفحه تماس صفحه فشار می شود.
• آسیب مهر و موم: بسیاری از گریس های رایج با ترکیبات لاستیکی مورد استفاده در آب بندی بلبرینگ ها سازگار نیستند. به ویژه گریس های پایه نفتی می توانند باعث تورم یا تخریب آب بند شوند و به گریس داخلی کارخانه اجازه نشت کرده و خود یاتاقان را آلوده کنند.
• اضافه بار بلبرینگ: گریس خارجی بیش از حد می تواند باعث ایجاد کشش در یاتاقان شود و گرمای اضافی ایجاد کند و عمر مفید آن را به جای افزایش آن کاهش دهد.
• مشکلات نویز: گریس اعمال شده روی سطح یاتاقان رها کننده که با انگشتان فنر دیافراگم تماس می گیرد، می تواند باعث ایجاد صدای درگیر ناسازگار و صدای کلاچ شود.

تنها استثنای این قاعده شامل بلبرینگ‌های قدیمی‌تر مسابقه باز یا پرتاب‌اول قابل سرویس است که در خودروهای قبل از دهه 1980 یا در برخی کاربردهای کشاورزی و تجهیزات سنگین یافت می‌شوند. این واحدها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که روغن‌کاری مجدد دوره‌ای را می‌پذیرند و ساختار باز یا نیمه محافظ آشکاری خواهند داشت. اگر روی یک وسیله نقلیه قدیمی کار می کنید، دفترچه راهنمای سرویس خود را بررسی کنید تا مطمئن شوید که یاتاقان پرتاب کننده شما از نوع قابل تعمیر است یا خیر.

جایی که در هنگام نصب بلبرینگ کلاچ به گریس نیاز است

در حالی که خود بدنه یاتاقان گریس نمی گیرد، چندین جزء اطراف باید در حین کار کلاچ روغن کاری شوند. نادیده گرفتن این مراحل باعث ایجاد نویز، احساس ناهمواری پدال و سایش زودرس سخت افزار اطراف می شود.

نگهدارنده یاتاقان شفت ورودی / آستین راهنما

یاتاقان رها کننده کلاچ هنگام کار با پدال کلاچ روی آستین راهنما یا نگهدارنده بلبرینگ به جلو و عقب می لغزد. این یک تماس لغزنده بین دو سطح فلزی است و برای جلوگیری از داغ شدن و حرکت صاف و بی صدا به یک لایه چربی سبک نیاز دارد. یک لایه بسیار نازک و یکنواخت از گریس با دمای بالا را روی آستین راهنما بمالید - به اندازه ای که فقط سطح را بدون هیچ گونه اضافی که می تواند به سمت دیسک کلاچ حرکت کند، بپوشاند.

یک اشتباه رایج استفاده بیش از حد چربی در اینجا است. یک لایه نازک تمام چیزی است که لازم است. لکه های ضخیم گریس در طول محور تحت چرخش حرارتی و ارتعاش حرکت می کنند و می توانند دیسک کلاچ را در عرض چند صد مایل آلوده کنند.

نقاط تماس چنگال کلاچ

چنگال کلاچ روی یک گل میخ یا نقطه محوری می چرخد و در دو نقطه با نگهدارنده یاتاقان رها کننده تماس می گیرد. هم گلوله محوری و هم لنت های تماس چنگال روی نگهدارنده بلبرینگ به مقدار کمی گریس نیاز دارند. این نقاط تماس فلز به فلز تحت بار اهرمی قابل توجهی هستند و به سرعت بدون روانکاری فرسوده می شوند. مقداری گریس به اندازه یک نخود را روی گوی محوری بمالید و روی هر پد تماس چنگال را کمی آغشته کنید.

محور و اتصال پدال کلاچ (در صورت دسترسی)

اگر گیربکس را بیرون دارید، بهتر است در زمانی که دسترسی دارید، بوش های پدال کلاچ، محور محوری و هر میله اتصال مکانیکی را برای روغن کاری بررسی کنید. صدای جیر جیر پدال ها و احساس سفت کلاچ اغلب ناشی از نقاط محوری خشک است نه هر چیزی که داخل محفظه زنگ است.

بلبرینگ پیلوت یا بوش پیلوت

این یاتاقان جداگانه در مرکز میل لنگ یا فلایویل قرار می گیرد و از نوک شفت ورودی گیربکس پشتیبانی می کند. بخشی از مجموعه بلبرینگ پرتابی نیست، اما همیشه در حین کار کلاچ تعویض می شود. اگر یک بوش پیلوت برنزی (به جای غلتک سوزنی) نصب می کنید، قبل از نصب، یک روکش سبک از روان کننده مونتاژ یا گریس لیتیوم سفید روی سوراخ داخلی آن بمالید.

نوع مناسب گریس برای استفاده در اجزای کلاچ

همه گریس ها برای کاربردهای کلاچ مناسب نیستند. محیط داخل محفظه زنگ - گرمای زیاد، ارتعاش، و خطر فاجعه بار آلودگی مواد اصطکاکی - خواص خاصی را می طلبد.

توصیه استاندارد صنعتی برای نصب بلبرینگ کلاچ، یک گریس با دمای بالا مبتنی بر مولی است که در مقادیر کم در نقاط تماس خاصی که در بالا توضیح داده شد اعمال می شود. بسیاری از تولیدکنندگان کیت کلاچ، از جمله Sachs، LUK، و Exedy، یک بسته کوچک از این نوع گریس را در بسته‌های کیت کلاچ خود قرار می‌دهند - از آنچه ارائه می‌کنند استفاده کنید و فقط در نقاط تعیین‌شده اعمال می‌شود.

گام به گام: روغن کاری صحیح در هنگام نصب بلبرینگ کلاچ

روش زیر برای یک خودروی دیفرانسیل عقب معمولی با دوشاخه کلاچ مکانیکی اعمال می شود. سیستم های رهاسازی هیدرولیک ممکن است کمی متفاوت باشند، اما اصول اصلی یکسان باقی می مانند.

1. تمام قطعات را بردارید و بررسی کنید. با خارج کردن گیربکس و برداشتن کلاچ قدیمی، داخل محفظه زنگ، آستین راهنما، و قسمت چنگال کلاچ و توپ محوری را با تمیزکننده ترمز تمیز کنید. هر گونه چربی قدیمی، زنگ زدگی یا زباله را پاک کنید. آستین راهنما را از نظر شیارهای سایشی یا خوردگی بررسی کنید.
2. روی آستین راهنما روغن بزنید. با استفاده از یک پارچه تمیز یا انگشت دستکش، یک لایه نازک و یکنواخت از گریس مولوی با دمای بالا را در تمام طول آستین راهنما که بلبرینگ رهاکننده روی آن حرکت می کند، بمالید. هر گونه اضافی را پاک کنید. سطح باید خیس به نظر برسد، نه ضخیم.
3. بلبرینگ آزاد کننده جدید را روی آستین راهنما بکشید. اطمینان حاصل کنید که آزادانه و روان می لغزد. اگر چسبید یا کشید، وجود سوراخ‌های روی آستین را بررسی کنید و قبل از ادامه آن‌ها را برطرف کنید.
4. روی سطح بلبرینگ رها کننده هیچ گونه گریس نزنید - طرفی که با انگشتان فنر دیافراگم تماس دارد. این سطح باید خشک بماند.
5. توپ محور چنگال را چرب کنید. مقداری از روغن را به اندازه یک نخود روی گل میخ پیوت بال بزنید. آن را در اطراف سطح توپ پخش کنید.
6. پدهای تماس چنگال را چرب کنید. روی دو گوش یا لنت های تماس چنگال کلاچ در جایی که با یقه نگهدارنده یاتاقان رها کننده درگیر می شوند، مقدار کمی گریس بمالید.
7. چنگال کلاچ را نصب کنید، مطمئن شوید که به درستی روی توپ محوری قرار می گیرد و به طور ایمن روی یاتاقان رها کننده گیره یا نگه می دارد.
8. بازرسی نهایی را انجام دهید. به داخل محفظه زنگ نگاه کنید و اطمینان حاصل کنید که چربی اضافی در نزدیکی ناحیه دیسک کلاچ یا روی صفحه فشار وجود ندارد. قبل از ادامه هر گونه چربی سرگردان را پاک کنید.
9. نصب را کامل کنید و عملکرد پدال را تأیید کنید قبل از اینکه خودرو را دوباره در خدمت قرار دهید.

وقتی یک بلبرینگ کلاچ را بیش از حد چرب کنید چه اتفاقی می‌افتد؟

چربی بیش از حد در هنگام نصب کلاچ یکی از دلایل اصلی چیزی است که معمولاً به عنوان "کلاچ معیوب" در مدت کوتاهی پس از تعویض تشخیص داده می شود. علائم به سرعت ظاهر می شوند - اغلب در عرض چند صد مایل - و بسته به جایی که گریس مهاجرت کرده است، می تواند چندین مشکل مختلف را تقلید کند.

• لغزش کلاچ: فوری ترین علامت زمانی که گریس به دیسک کلاچ می رسد. دور موتور بدون افزایش متناظر در سرعت خودرو بالا می رود، به خصوص در زیر بار. دیسک کلاچ باید تعویض شود.
• صدای کلاچ یا لرزیدن: آلودگی جزئی صفحه فشار یا دیسک باعث ایجاد درگیری لرزان و لرزان در سرعت‌های پایین می‌شود، به‌ویژه هنگام دور شدن از ایستگاه.
• بوی سوختگی: مواد اصطکاک آلوده می توانند بوی سوزش قوی ایجاد کنند، به خصوص در هنگام شکستن اولیه هنگامی که چربی باقیمانده از اجزای داغ می سوزد.
• صدای بلبرینگ ناشی از کشش بیش از حد: اسلایدهای بلبرینگ بیش از حد روغن کاری شده می توانند ذرات فلزی و شن و ماسه را جذب کنند که منجر به تسریع سایش یاتاقان و صدای خراش یا غرش در هنگام فشار دادن پدال کلاچ می شود.
• خرابی بلبرینگ رهاسازی زودرس: اگر گریس ناسازگار مهر و موم یاتاقان ها را تخریب کرده باشد، روان کننده داخلی از پیش بسته بندی شده نشت می کند و یاتاقان خشک می شود و معمولاً در فاصله 10000 تا 20000 مایلی به جای 60000 تا 100000 مایل از کار می افتد.

در بدترین حالت، روغن کاری بیش از حد مستلزم رها کردن مجدد گیربکس و تعویض کل کیت کلاچ است – کاری که در محیط کارگاه هزینه ای بین 800 دلار و 1800 دلار یا بیشتر بسته به وسیله نقلیه بسته گریس موجود در اکثر کیت های کلاچ محصول کافی برای کار را در خود جای می دهد. اگر از کل بسته در مکان های مناسب استفاده کنید، بیش از حد چرب نمی شوید.

یاتاقان های آزاد کننده هیدرولیک: ملاحظات ویژه

بسیاری از وسایل نقلیه مدرن از یک سیلندر منقطع متحدالمرکز (CSC) استفاده می کنند - یک واحد هیدرولیکی که سیلندر slave و یاتاقان آزاد کننده را در یک مجموعه واحد ترکیب می کند که مستقیماً روی نگهدارنده یاتاقان شفت ورودی در داخل محفظه زنگ نصب می شود. اینها به طور فزاینده ای در وسایل نقلیه اروپایی، کامیون های مدرن و خودروهای پرفورمنس رایج هستند.

قوانین روانکاری برای واحدهای CSC حتی سخت‌تر از یاتاقان‌های معمولی است. هیچ گونه گریس را روی صفحه یاتاقان یا بدنه هیدرولیک یک واحد CSC نزنید. این مجموعه ها کاملاً مهر و موم شده و مستقل هستند. تنها نقطه روانکاری آستین راهنما است، و حتی در آن زمان، برخی از تولیدکنندگان، نصب خشک یا روان کننده خاصی بر پایه سیلیکون را مشخص می کنند تا از مشکلات سازگاری مهر و موم با مهر و موم های هیدرولیک داخل CSC جلوگیری کنند.

همیشه به دستورالعمل های خاص ارائه شده با واحد CSC جایگزین مراجعه کنید. انجام این اشتباه می تواند باعث خرابی آب بند هیدرولیک در داخل واحد یاتاقان شود که منجر به از دست دادن مایع و خرابی سیستم کلاچ می شود - نتیجه ای جدی تر و گران تر از یک دیسک اصطکاکی آلوده.

افسانه های رایج در مورد روغن کاری بلبرینگ کلاچ

افسانه: چربی بیشتر به معنای محافظت بهتر است

این رایج ترین تصور غلط است. در کاربردهای کلاچ، چربی بیشتر بهتر نیست - به طور فعال مضر است. یک لایه نازک روغن کاری لازم را فراهم می کند. گریس اضافی جایی برای رفتن ندارد و به سمت سطوح اصطکاک حرکت می کند.

افسانه: شما باید به شدت اسپلاین های شافت ورودی را چرب کنید

پیچ های توپی دیسک کلاچ که روی شفت ورودی می لغزند به مقدار کمی روان کننده نیاز دارند تا دیسک بتواند به طور تمیز جدا شود. با این حال، بسیاری از متخصصان در حال حاضر ترجیح می‌دهند اینها را به صورت خشک یا با هیچ روان‌کننده‌ای نصب کنند، زیرا هر گونه گریس روی اسپلاین‌ها تمایل به مهاجرت دارد. اگر هر چیزی را در اینجا اعمال می کنید، از حداقل مطلق استفاده کنید - یک اسمیر سبک از گریس مولی فقط روی دندان های اسپلاین، سپس اضافی را با یک پارچه تمیز پاک کنید.

افسانه: صدای بلبرینگ به این معنی است که بلبرینگ رهاسازی نیاز به گریس دارد

اگر یاتاقان آزاد کننده کلاچ شما صدا ایجاد می کند - صدای جیر جیر، ساییدن یا صدای تق تق در هنگام فشار دادن پدال - بلبرینگ باید تعویض شود، نه روغن کاری. یک یاتاقان مهر و موم شده که صدا ایجاد کرده است یا در داخل از کار افتاده است یا به حدی فرسوده شده است که روغن کاری مجدد امکان پذیر یا مؤثر نیست. تلاش برای چرب کردن آن از بیرون، یاتاقان مهر و موم شده خراب را بازیابی نمی کند.

افسانه: هر گریسی در یک خرج کردن انجام خواهد شد

گریس شاسی، گریس اکسل و گریس های همه منظوره همگی دارای نقاط افتی کمتر از دمایی هستند که به طور منظم در داخل محفظه زنگ به دست می آید. استفاده از محصول نامناسب نه تنها باعث ایجاد محافظت نمی شود بلکه به طور فعال خطر آلودگی را ایجاد می کند زیرا گریس تحت حرارت مایع می شود.

یاتاقان رها کن کلاچ که به درستی نصب شده باید چقدر دوام بیاورد؟

یک یاتاقان آزاد کننده کلاچ با کیفیت، که به درستی با روغن کاری مناسب در نقاط تماس نصب شده و بدون چربی روی خود یاتاقان، باید عمر کیت کلاچ را حفظ کند. در استفاده معمولی از خودروهای سواری، به این معنی است:

• شرایط استاندارد رانندگی: 60000 تا 100000 مایل، اغلب در استفاده های سنگین در بزرگراه ها که کلاچ کمتر کار می کند، طولانی تر است.
• رانندگی توقف و حرکت شهری: 40000 تا 70000 مایل به دلیل فرکانس عملکرد کلاچ بالاتر.
• عملکرد و استفاده از مسیر: به طور قابل توجهی کوتاهتر - بسته به دمای عملیاتی و تهاجمی بودن استفاده، کمتر از 20000 مایل.

از آنجا که دسترسی به یاتاقان رهاسازی مستلزم برداشتن گیربکس است، این یک روش استاندارد است که همیشه هر زمان که کار کلاچ انجام می‌شود، یاتاقان پرتاب را تعویض کنید، صرف نظر از اینکه یاتاقان قدیمی سایش قابل مشاهده را نشان می‌دهد یا خیر. هزینه خود یاتاقان - معمولا 20 تا 80 دلار برای اکثر وسایل نقلیه مسافربری - در مقایسه با هزینه نیروی کار حذف انتقال برای بار دوم ناچیز است.

خلاصه: قوانین روانکاری بلبرینگ کلاچ

روان‌کاری صحیح در نصب بلبرینگ کلاچ مربوط به دقت و مهار است، نه سخاوت با گریس‌گان. در اینجا خلاصه کامل است:

• خود بلبرینگ کلاچ را چرب نکنید. بلبرینگ های آب بندی شده مدرن برای تمام عمر از قبل روغن کاری شده اند و نیازی به گریس خارجی ندارند.
• یک لایه نازک از گریس مولی با دمای بالا را روی آستین راهنما بمالید جایی که بلبرینگ می لغزد.
• توپ محوری چنگال کلاچ و لنت های تماس چنگال را چرب کنید با مقدار کمی و دقیق از همان گریس.
• هرگز روی سطح تماس بلبرینگ گریس نزنید یا روی هر سطح اصطکاکی
• فقط از گریس با دمای بالا استفاده کنید برای محیط حرارتی داخل محفظه زنگی رتبه بندی شده است.
• دستورالعمل های سازنده کیت کلاچ را دنبال کنید و از بسته گریس ارائه شده در جایی که مشخص شده است استفاده کنید.
• برای سیلندرهای برده متحدالمرکز هیدرولیک، دستورالعمل های خاص محصول را مطالعه کنید و در مورد استفاده از چربی کمتر یا عدم استفاده از روغن روی آستین راهنما اشتباه کنید.

پیروی از این قوانین باعث آزاد شدن کلاچ با بهترین طول عمر ممکن می‌شود، عملکرد یکنواخت و یکنواخت کلاچ را تضمین می‌کند و از اشتباهات پرهزینه‌ای که یک کلاچ کاملاً جدید را مستقیماً به سطل می‌فرستد، جلوگیری می‌کند.