A بلبرینگ رها کردن کلاچ - که یاتاقان پرتاب نیز نامیده می شود - عمدتاً به دلیل اصطکاک تماس طولانی مدت، روغن کاری ناکافی، آلودگی روغن یا گرد و غبار کلاچ و فشار مکانیکی تجمعی ناشی از چرخه های درگیری و جداسازی مکرر از کار می افتد. در اکثر خودروهای سواری، یک یاتاقان آزاد کننده کلاچ به گونه ای طراحی شده است که بین دوام بیاورد 80000 و 150000 مایل اما عادات رانندگی در دنیای واقعی، نشت مایعات، و شیوههای ضعیف نصب میتوانند این طول عمر را به طور چشمگیری کاهش دهند - گاهی اوقات به کمتر از 40000 مایل.
خود یاتاقان بین چنگال کلاچ (یا محرک هیدرولیک) و انگشتان فنر دیافراگمی صفحه فشار قرار می گیرد. هر بار که راننده پدال کلاچ را فشار می دهد، یاتاقان رها کننده روی آستین محور ورودی گیربکس به جلو می لغزد و انگشتان صفحه فشار چرخان را فشار می دهد. این تماس مکرر - حتی برای کسری از ثانیه هر بار - باعث فرسودگی زیادی در طول عمر بلبرینگ می شود. هنگامی که یکی از چندین شرایط توانایی بلبرینگ برای تحمل بار را کاهش می دهد، خرابی به دنبال دارد.
درک اینکه دقیقاً چه چیزی باعث این تنزل می شود، فقط علمی نیست. این به طور مستقیم نحوه انتخاب جایگزین را نشان می دهد بلبرینگ رهاسازی ، چگونه آن را به درستی نصب کنیم و چه عادت های رانندگی را تغییر دهیم تا از تکرار همان خرابی جلوگیری کنیم.
این تنها شایع ترین علت سایش زودرس در وسایل نقلیه با اتصالات کلاچ با کابل یا مکانیکی است. رانندگانی که پای چپ خود را به آرامی روی پدال کلاچ قرار می دهند - عادتی که گاهی اوقات "کلاچ سواری" نامیده می شود - یاتاقان پرتاب کننده را در تماس ثابت و جزئی با انگشتان فنر دیافراگم در حال چرخش نگه می دارند. حتی چند پوند فشار پدال برای فشار دادن یاتاقان به فنر دوار کافی است و باعث ایجاد گرما و اصطکاک می شود که گریس، قفس و سطوح راه آهن بلبرینگ را از بین می برد.
در سیستم های هیدرولیکی فعال (جایی که بلبرینگ a یاتاقان سیلندر برده متحدالمرکز یا CSC)، این مشکل تا حدودی با طراحی کاهش می یابد، اما حتی سیستم های هیدرولیک نیز می توانند مقدار کمی فشار باقیمانده داشته باشند، اگر مهر و موم سیلندر اصلی ضعیف باشد و تماس کمی را حفظ کند.
مطالعات در مورد سایش اجزای کلاچ نشان داده است که راننده ای که به طور معمول پای خود را روی پدال کلاچ می گذارد، می تواند طول عمر بلبرینگ را کاهش دهد. 30-50٪ در مقایسه با یک راننده با تکنیک پدال تمیز.
بلبرینگ کلاچ تقریباً در تمام کاربردهای مدرن یک واحد از پیش روغن کاری شده و مهر و موم شده است. گریس داخل معمولاً یک گریس کمپلکس لیتیوم یا گریس مبتنی بر پلی اوره است که برای عملکرد در دمای بالا رتبه بندی شده است - محیط کلاچ به طور منظم به دمای بین می رسد. 150 درجه سانتیگراد و 250 درجه سانتیگراد (300-480 درجه فارنهایت) در هنگام رانندگی عادی. در شرایط سخت، مانند شروع مکرر در تپه، بکسل سنگین، یا استفاده از مسیر، دما می تواند تا 300 درجه سانتیگراد افزایش یابد.
در آن دماهای شدید، گریس از نظر شیمیایی تجزیه می شود. روغن پایه از غلیظ کننده جدا می شود، ویسکوزیته کاهش می یابد و لایه روان کننده بین عناصر نورد و مسیرهای مسابقه ناکافی می شود. تماس فلز با فلز آغاز می شود. هنگامی که این اتفاق می افتد، یاتاقان گرمای خود را از طریق اصطکاک تولید می کند و باعث تسریع تخریب در یک چرخه خود تقویت می شود. یاتاقان در مدت زمان نسبتاً کوتاهی پس از شکستگی اولیه گریس مسدود می شود یا می ریزد.
گریس اعمال شده خارجی در بیشتر موارد در واقع یک خطر است تا یک مزیت. اگر تکنسین روی قسمتی که بلبرینگ می لغزد، گریس بمالد، گریس اضافی به دیسک کلاچ می رود و مواد اصطکاک را آلوده می کند و باعث لغزش کلاچ می شود. روش صحیح استفاده از الف است لایه بسیار نازکی از گریس با دمای بالا فقط به سطح لغزنده - نه به سطح یاتاقان یا ناحیه دیسک اصطکاک.
محفظه کلاچ یک محیط آب بندی شده است، اما دو منبع اصلی نشت روغن می توانند آلودگی ایجاد کنند: مهر و موم اصلی عقب (سمت موتور) و مهر و موم شفت ورودی گیربکس (سمت گیربکس). هر دو مهر و موم رو به دیسک کلاچ و یاتاقان آزاد کننده هستند. هنگامی که هر یک از مهر و موم ها روغن را می گریند - حتی مقدار کمی - روغن از چرخ فلایویل، دیسک کلاچ، صفحه فشار عبور می کند و در نهایت به یاتاقان رها می شود.
آلودگی روغن به دو صورت به بلبرینگ رها کننده آسیب می رساند. ابتدا روغن به عنوان یک حلال عمل می کند و گریس را از یاتاقان مهر و موم شده پاک می کند. دوم، روغن اشباع شده با محصولات جانبی احتراق یا مواد افزودنی روغن دنده، با گریس و اجزای فولادی بلبرینگ واکنش شیمیایی می دهد و باعث ایجاد حفره خوردگی در مسیرهای مسابقه می شود. راهروهای حفرهدار، صدای مشخصی از غرش یا غرغر ایجاد میکنند که مکانیکها آن را با فرسوده مرتبط میکنند. یاتاقان پرتاب .
اصل مهم تعمیر در اینجا: اگر بلبرینگ کلاچ خودرو را با نشتی روغن مشخص تعویض کنید، یاتاقان جدید پیش از موعد از کار می افتد مگر اینکه ابتدا منبع نشتی تعمیر شود. بسیاری از خرابیهای تکراری که به بلبرینگهای "معیب" مربوط میشوند، در واقع نتیجه یک مهر و موم اصلی عقب ثابت نشده است.
یک یاتاقان آزاد کننده باید کاملاً موازی با انگشتان فنر دیافراگم صفحه فشار قرار گیرد. هر گونه ناهماهنگی زاویه ای - حتی به همان اندازه 0.5-1.0 میلی متر تماس خارج از مرکز - توزیع بار ناهموار را در سراسر عناصر غلتشی یاتاقان ایجاد می کند. برخی از توپ ها یا غلتک ها سهم نامتناسبی از بار را حمل می کنند که منجر به خستگی موضعی، پوسته شدن و در نهایت فروپاشی بلبرینگ می شود.
ناهماهنگی دلایل متعددی دارد:
نصاب های حرفه ای کلاچ همیشه قبل از نصب کیت کلاچ جدید، خروجی محفظه زنگ را با نشانگر شماره گیری چک می کنند. خروجی مسکن زنگ معمولاً باید در داخل باشد 0.005 اینچ (0.127 میلی متر) از واقعی است. اگر بیشتر از آن باشد، منبع ناهماهنگی باید قبل از نصب قطعات جدید اصلاح شود.
رانندگی با عملکرد بالا، استفاده از مسیر، و پرتاب های مکرر سخت، بارهای ضربه ای را به بلبرینگ آزاد کننده کلاچ تحمیل می کند که بسیار بیشتر از چیزی است که قطعه برای آن در استفاده استاندارد جاده طراحی شده است. هر رویداد پرتاب سخت، با درگیر شدن کلاچ، یک نیروی تیز از طریق بلبرینگ می فرستد. با گذشت زمان، این بارهای ضربه ای باعث خستگی زیرسطحی در راهروهای بلبرینگ می شود - حالت شکستی که به نام پوسته شدن شناخته می شود، جایی که ورقه های فولاد سخت شده از سطح راهرو جدا می شوند.
وسایل نقلیه ای که در جاده های ناهموار رانده می شوند - به ویژه کامیون ها و SUV هایی که خارج از جاده کار می کنند - می توانند لرزش بیشتری را تجربه کنند که از طریق پیشرانه و مجموعه کلاچ طنین انداز می شود. در حالی که بلبرینگ تا حدودی توسط فنرهای پیچشی دیسک کلاچ محافظت می شود، لرزش پایدار به تدریج قفس بلبرینگ را خسته می کند، به ویژه در طرح های قدیمی تر که از قفس های فولادی مهر و موم شده به جای قفس های ماشینکاری یا پلیمری استفاده می شود.
برای برنامه های کاربردی، ارتقاء به a بلبرینگ رهاسازی سنگین با قفس فولادی آهنگری یا ماشینکاری شده، عناصر توپ بزرگتر و گریس با دمای بالاتر به جای ارتقای اختیاری، یک ضرورت عملی است.
در خودروهایی که نوسانات دمایی فصلی قابل توجهی را مشاهده می کنند، رطوبت می تواند در هوای سرد در داخل محفظه کلاچ متراکم شود. این رطوبت به سطح بیرونی یاتاقان رها کننده حمله می کند و با گذشت زمان به مهر و موم یاتاقان نفوذ می کند و با گریس داخلی مخلوط می شود و باعث اکسیداسیون مسیرهای فولادی می شود. حفره خوردگی خستگی عنصر غلتشی را به طرز چشمگیری تسریع میکند - یاتاقان با حفرههای جادهای حتی خفیف عمر مفیدی دارد که ممکن است 60-70٪ کوتاه تر است از یک معادل بدون حفره
وسایل نقلیه ذخیره شده برای مدت طولانی (وسایل نقلیه فصلی، کلاسیک، خودروهای پروژه) به ویژه آسیب پذیر هستند. پس از مدت زمان طولانی نگهداری بدون عملیات، گریس موجود در بلبرینگ میتواند بسته یا جدا شود و در هنگام بازگشت خودرو به سرویس، مسیرهای مسابقه بدون محافظت باقی بماند. در این موارد، تعویض بلبرینگ کلاچ بهعنوان یک امر طبیعی در طول سرویسهای بازسازی طولانی مدت، تعمیر و نگهداری پیشگیرانه صحیح است تا هزینه غیر ضروری.
شکست زودهنگام یاتاقان رهاسازی میتواند از وارد شدن آسیب به صفحه فشار و دیسک کلاچ جلوگیری کند - قطعاتی که هزینه تعویض آنها بسیار بیشتر است. علائم به دنبال یک پیشرفت نسبتا قابل پیش بینی است:
| مرحله | علامت | وقتی رخ می دهد | فوریت |
|---|---|---|---|
| اوایل | غرغر یا جیغ خفیف | فقط زمانی که پدال فشرده باشد | مانیتور؛ جایگزینی طرح |
| متوسط | ساییدن یا غرش مداوم | در طول سفر با پدال | زود تعویض کنید |
| پیشرفته | لرزش از طریق پدال احساس می شود | در زمان نامزدی و جدایی | بلافاصله تعویض کنید |
| انتقادی | پدال کلاچ روی زمین می رود / بدون جدا شدن | شکست کامل؛ بلبرینگ توقیف یا متلاشی شده است | وسیله نقلیه غیر قابل رانندگی |
یک تمایز تشخیصی حیاتی: صدایی که فقط زمانی رخ می دهد که پدال کلاچ فشار داده می شود و با رها شدن پدال ناپدید می شود تقریباً همیشه به سمت یاتاقان پرتاب . سر و صدایی که هنگام رها شدن پدال ایجاد می شود و با فشار دادن ناپدید می شود، معمولاً نشان دهنده فرسوده بودن بلبرینگ خلبان است. انجام صحیح این تمایز از تشخیص اشتباه و تعویض غیرضروری کامل کلاچ جلوگیری می کند.
برخی از رانندگان همچنین متوجه جابجایی نقطه درگیری کلاچ می شوند - معمولاً با فرسودگی یاتاقان ها در حرکت پدال بالاتر می روند. این به این دلیل اتفاق میافتد که یاتاقان فرسوده دیگر انگشتان فنر دیافراگم را به نقطه آزادسازی طراحیشدهشان فشار نمیدهد، و نیاز به حرکت پدال اضافی برای جدا کردن کامل کلاچ دارد.
همه یاتاقانهای آزادکننده به یک شکل ساخته نمیشوند و طرحهای مختلف حالتهای خرابی مشخصی دارند که هنگام انتخاب جایگزین ارزش درک کردن دارند.
رایج ترین نوع در خودروهای سواری. از یک ردیف توپ در آرایش زاویه ای استفاده می کند که قادر به تحمل بارهای شعاعی و محوری (تراست) است. ظرفیت بار محوری بسیار مهم است زیرا آزاد کردن کلاچ باعث ایجاد بار رانش قابل توجهی می شود زیرا یاتاقان به فنر دیافراگمی فشار می آورد. یاتاقانهای تماس زاویهای استاندارد عمدتاً از طریق خرابی گریس، سوراخشدگی راهرو و خستگی قفس از کار میافتند.
در بسیاری از خودروهای مدرن با محرک کلاچ هیدرولیک یافت می شود، سیلندر برده متحدالمرکز یاتاقان رها کننده را مستقیماً در مجموعه پیستون هیدرولیک نصب شده روی محفظه شفت ورودی گیربکس ادغام می کند. یاتاقان همیشه با فنر دیافراگمی در تماس است و به جای دوشاخه مکانیکی با فشار هیدرولیک حفظ می شود. این طراحی بارهای شوک ناشی از درگیری چنگال را کاهش می دهد اما یک حالت شکست منحصر به فرد را معرفی می کند: خرابی آب بند هیدرولیک در خود CSC، باعث نشت مایع می شود که بلبرینگ و دیسک کلاچ را آلوده می کند. از آنجا که بلبرینگ CSC را نمی توان به طور جداگانه در اکثر طرح ها تعویض کرد، کل مجموعه باید تعویض شود - با هزینه معمولی 80 تا 200 دلار برای قطعه به تنهایی ، به طور قابل توجهی بیشتر از یک بلبرینگ رهاسازی معمولی است.
در برنامههایی استفاده میشود که انتظار میرود ناهماهنگی جزئی وجود داشته باشد یا حذف کامل آن دشوار است - رایج در کامیونهای تجاری، تجهیزات سنگین و برخی ماشینآلات کشاورزی. یاتاقان دارای یک حامل شناور است که به آن اجازه می دهد تا خود را با مرکز فنر دیافراگمی تنظیم کند. این طرح به طور قابل توجهی در برابر ناهماهنگی های جزئی تحمل بیشتری دارد، اما همچنان در برابر آلودگی و تخریب گریس، اغلب در مسافت پیموده شده کلی بالاتر از یاتاقان های استاندارد شکست می خورد، زیرا عمل خود محوری از اضافه بار موضعی که ناهماهنگی در طرح های حامل ثابت ایجاد می کند، جلوگیری می کند.
خودروهای قدیمیتر گاهی از یاتاقانهای تماسی کربنی به جای یاتاقانهای عنصر نورد استفاده میکردند. صفحه گرافیت کربنی مستقیماً روی انگشتان فنر دیافراگم در حال چرخش فشار میآورد و به تدریج در طول زمان فرسوده میشد. این یاتاقان ها از طریق سایش مکانیکی ساده صفحه کربن - معمولاً یک غبار سیاه ریز در داخل محفظه زنگ ایجاد می کنند - و از طریق ترک خوردگی کربن به دلیل شوک حرارتی از بین می روند. بلبرینگ های کربنی به ندرت در خودروهای تولیدی جدید دیده می شوند، اما در کاربردهای خودروهای قدیمی و کلاسیک رایج هستند.
ادامه رانندگی با بلبرینگ کلاچ فرسوده فقط یک مزاحم سر و صدا نیست، بلکه باعث ایجاد صدمات ثانویه می شود که هزینه های تعمیر را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد. توالی رویدادها قابل پیش بینی است:
تفاوت هزینه بین تعویض فقط بلبرینگ رهاسازی (معمولا 150 تا 400 دلار نیروی کار به اضافه 20 تا 80 دلار برای بلبرینگ ) و تعویض کیت کامل کلاچ از جمله روکش چرخ فلایویل (معمولا در مجموع 800 تا 1800 دلار ) نشان می دهد که چرا تشخیص زودهنگام و جایگزینی سریع از نظر اقتصادی مناسب است. هزینه کار برای دسترسی به کلاچ در هر دو سناریو یکسان است - گیربکس باید خارج شود - بنابراین تنها متغیر هزینه قطعات است.
هنگامی که علل ریشه ای شناخته شوند، پیشگیری آسان است. روشهای زیر هم برای افزایش عمر یاتاقان اصلی و هم برای محافظت از یک جایگزین تازه نصب شده اعمال میشود:
هنگامی که به طور فعال دنده را تغییر نمی دهید، پای چپ را به جای روی پدال کلاچ روی پدال مرده نگه دارید (کف در سمت چپ کلاچ قرار دارد). این تنها تاثیرگذارترین تغییر رفتاری برای افزایش عمر یاتاقان رهاسازی است. رانندگانی که از خودروهای گیربکس اتوماتیک به دستی تغییر میکنند، معمولاً عادت استراحت پا را از پای چپ خود ایجاد میکنند که کاری برای انجام دادن ندارد - ترک این عادت باید اولین اولویت باشد.
همیشه مهر و موم اصلی عقب و مهر و موم شفت ورودی گیربکس را قبل یا در حین کار کلاچ بررسی کنید. هر دو مهر و موم با برداشته شدن گیربکس قابل دسترسی هستند - همان مرحله ای که برای رسیدن به یاتاقان رها کردن لازم است - بنابراین تعویض سیل های فرسوده همزمان حداقل هزینه اضافی را اضافه می کند و در عین حال از بلبرینگ جدید در برابر آلودگی محافظت می کند.
از آنجایی که هزینه نیروی کار برای دسترسی به کلاچ ثابت است، تعویض تنها بلبرینگ رهاسازی در حالی که دیسک کلاچ قدیمی و صفحه فشار در جای خود باقی میمانند به ندرت عاقلانه است. دیسک کلاچ که تا چند میلیمتر از حد سایش خود فرسوده شده است، در فاصله 20000 تا 30000 مایلی دیگر نیاز به تعویض دارد و به همان جداسازی قطعات گران قیمت نیاز دارد. اکثر مکانیکهای حرفهای و دفترچههای خدمات OEM توصیه میکنند که دیسک کلاچ، صفحه فشار، یاتاقان رهاسازی و بلبرینگ خلبان را بهعنوان مجموعه کامل تعویض کنید تا فاصله بین خدمات کلاچ به حداکثر برسد.
ابزار تراز دیسک کلاچ - یک شفت ورودی ساختگی پلاستیکی یا فلزی که از طریق توپی دیسک کلاچ و داخل بلبرینگ خلبان قرار می گیرد - ابزاری ارزان قیمت (معمولاً کمتر از 15 دلار) است که اطمینان می دهد دیسک کاملاً در مرکز قرار می گیرد قبل از اینکه صفحه فشار به پایین بچرخد. رد شدن از این مرحله یکی از رایج ترین خطاهای نصب است که منجر به خرابی زودرس بلبرینگ از عدم تراز می شود.
یک لایه نازک و یکنواخت از آن بمالید گریس بلبرینگ با دمای بالا به آستین شفت ورودی انتقال که در آن بلبرینگ رها می لغزد. فیلم باید به قدری نازک باشد که تقریباً نامرئی باشد - یک خطای رایج اعمال گریس بیش از حد است که سپس به بیرون پرتاب می شود و دیسک کلاچ را آلوده می کند. هرگز روی قسمت تماس بلبرینگ یا انگشتان فنر دیافراگم گریس نزنید.
اگر خودرو دارای سابقه خرابی زودرس اجزای کلاچ است - به ویژه اگر این تعویض دوم یا سومین یاتاقان رها شده باشد - بررسی خروجی سوراخ محفظه زنگ با یک نشانگر شماره گیری یک مرحله تشخیصی ارزشمند است. خروجی بیش از مشخصات سازنده (معمولا 0.005 تا 0.010 اینچ ) به محفظه زنگ خم شده یا آسیب دیده اشاره می کند که برای جلوگیری از عود باید اصلاح شود.
بازار بلبرینگهای کلاچ جایگزین از قطعات مقرونبهصرفه که از امکانات تولید ارزانقیمت تهیه میشوند تا بلبرینگهای OEM معادل و درجه عملکرد با کیفیت ساخت بسیار بالاتر را دربرمیگیرد. تفاوت ها معنی دار هستند:
| درجه | ساخت و ساز | عمر مورد انتظار (رانندگی عادی) | محدوده قیمت معمولی |
|---|---|---|---|
| اقتصاد | قفس فولادی مهر، گریس پایه | 40000-70000 مایل | 10 تا 25 دلار |
| OEM-معادل | قفس ماشینی یا پلیمری، گریس با دمای بالا | 80000-120000 مایل | 25 تا 65 دلار |
| عملکرد / هوی دیوتی | قفس فولادی آهنگری، توپ های بزرگتر، گریس با دمای شدید | 100000 مایل در شرایط عادی؛ برای استفاده در مسیر رتبه بندی شده است | 60 تا 150 دلار |
برای رانندگان استاندارد روزانه تحت استفاده معمولی، یک یاتاقان معادل OEM از یک تامین کننده معتبر (SKF، FAG، LUK، Sachs، NSK، JTEKT) انتخاب عملی است. تفاوت قیمت بین یک بلبرینگ 15 دلاری اقتصادی و یک بلبرینگ معادل 45 دلاری OEM در مقایسه با هزینه کار 400 تا 800 دلاری برای دسترسی به کلاچ ناچیز است - بنابراین استفاده از قطعه با کیفیت بالاتر منطق اقتصادی روشنی دارد.
برای خودروهای پرفورمنس، کاربردهای یدک کش یا هر وسیله نقلیه ای که دمای کلاچ به طور مرتب بالاست، مشخص کنید بلبرینگ رهاسازی سنگین رتبه بندی برای بارهای حرارتی و مکانیکی بالاتر یک سرمایه گذاری ارزشمند است. چندین تولید کننده تخصصی کلاچ کیت های کاملی را ارائه می دهند که یک صفحه فشار عملکرد و دیسک کلاچ را با یک یاتاقان پرتاب کننده سنگین همسان جفت می کنند، که تضمین می کند همه اجزا برای کار با هم در سطح عملکرد یکسان طراحی شده اند.
به ندرت به طور مستقیم، اما بله - در سناریوهای خرابی فاجعه بار که قطعات یاتاقان در داخل محفظه زنگ پراکنده می شوند، زباله ها می توانند شفت ورودی انتقال را هدر دهند یا به نگهدارنده بلبرینگ جلو آسیب برسانند. در بیشتر موارد، آسیب به خود اجزای کلاچ (دیسک، صفحه فشار، فلایویل) وارد می شود. با این حال، کارکردن یک وسیله نقلیه با یاتاقان رهاسازی معیوب، خطر افزایش آسیب را افزایش می دهد، بنابراین جایگزینی سریع همیشه مطمئن تر است.
از نظر فنی بله، اما عملاً به عمر باقیمانده دیسک کلاچ بستگی دارد. اگر هنوز مواد اصطکاک قابل توجهی روی دیسک کلاچ باقی مانده است و صفحه فشار هیچ نشانه ای از سایش نشان نمی دهد، تعویض فقط یاتاقان آزاد کننده قابل دفاع است. با این حال، در بیشتر موارد واقعی، دیسک کلاچ و صفحه فشار تا زمانی که بلبرینگ از کار بیفتد، سایش قابل توجهی خواهند داشت، که با توجه به هزینه ثابت کار، جایگزینی کیت کامل را به انتخاب عاقلانهتری تبدیل میکند.
در یک کابل یا سیستم اتصال مکانیکی، یاتاقان رها کننده تنها زمانی که پدال فشار داده می شود با فنر دیافراگمی در تماس است، بنابراین سر و صدا معمولاً تنها زمانی که پدال فشار داده می شود رخ می دهد. در سیستمهای هیدرولیک با سیلندر هممرکز، یاتاقان در تماس نوری دائمی است، بنابراین ممکن است همیشه صدا وجود داشته باشد. در هر صورت، وقتی بار پدال افزایش مییابد، نویز تغییر ماهیت میدهد - معمولاً بلندتر یا بیشتر میشود.
خود بلبرینگ هزینه دارد 20 تا 150 دلار بسته به نوع وسیله نقلیه و بلبرینگ کار معمولا اجرا می شود 400 تا 800 دلار در مغازه های مستقل و تا حدودی بیشتر در نمایندگی ها، زیرا گیربکس باید حذف شود. هزینه کل برای تعویض فقط بلبرینگ: تقریباً 450 تا 950 دلار. کیت کامل کلاچ شامل دیسک، صفحه فشار، یاتاقان رها کردن و یاتاقان خلبان 150 تا 400 دلار به قطعات اضافه میکند، که مجموع آن را به حدود 600 تا 1400 دلار برای کار کامل کلاچ در اکثر وسایل نقلیه مسافربری میرساند.
نه. بلبرینگهای آزادسازی مدرن واحدهای آببندی شده و از پیش گریسشده هستند که قابل تعمیر نیستند. هنگامی که گریس داخلی تحلیل رفت و مسیرهای مسابقه شروع به سوراخ شدن یا خوردگی کردند، بلبرینگ باید تعویض شود. حتی اگر به نظر می رسد که یک یاتاقان آزادانه با دست می چرخد، آسیب های داخلی به سطوح راهرو باعث خرابی در بارهای بالاتر عملکرد عادی می شود. روغن کاری مجدد قسمت بیرونی محفظه یاتاقان کمکی نمی کند و ممکن است باعث آلودگی شود.
"بلبرینگ پرتاب" و "بلبرینگ آزاد کننده کلاچ" دقیقاً به یک جزء اشاره دارد. "Throw-out bearing" اصطلاح عامیانه انگلیسی آمریکایی است که به طور گسترده در مغازه ها و در بین مکانیک های DIY استفاده می شود. "بلبرینگ رها کردن کلاچ" نام مهندسی رسمی تر و اصطلاحی است که در اکثر دفترچه های راهنمای خدمات OEM و کاتالوگ قطعات استفاده می شود. هر دو عبارت مجموعه یاتاقان را توصیف می کنند که فنر دیافراگمی صفحه فشار را هنگام فشار دادن پدال کلاچ فعال می کند.